مقدار ديندارى خودت مىباشد ) و اگر دنيا در نظرت غير آنچه گفتم باشد ، بايد به خانهء عذر خواهى روى ( و از اعتقاد بد خود آمرزش بخواهى ) به جان خودم بسا كه شخصى به چيزى حريص باشد و چون به دستش آيد ، موجب بدبختى او شود و بسا كه شخصى از چيزى بدش بيايد و چون به آن برسد موجب سعادتش شود . اين است كه خداى متعال مىفرمايد : وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْكافِرِينَ . » « 42 » از امام باقر ( ع ) روايت است كه فرمود : « داستان شخص حريص به دنيا ، داستان كرم ابريشم است كه هر چه بيشتر بر خود بتند ، راه بيرون آمدنش دور تر شود تا از غصّه بميرد . » « 43 » از عبد الله بن قاسم از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : « هر گاه خدا خير بنده‌اى را بخواهد ، او را به دنيا بىميل و در دين دانشمند مىكند ، و او را به عيبهاى دنيا بينا مىسازد ، و به هر كه اين خصلتها داده شود ، خير دنيا و آخرت داده شده ؛ و فرمود : هيچ كس حق را در راهى بهتر از زهد در دنيا نجسته است و زهد بر خلاف خواستهء دشمنان حق است . عبد الله گويد : عرض كردم : فدايت شوم از چه چيزى بايد پرهيز كرد ؟ فرمود : از دلبستگى به دنيا و فرمود : اين كار جز از شخص بسيار صبور و كريم ساخته نيست همانا دنيا چند روز اندك است ، بر شما حرام است كه مزهء ايمان را بچشيد مگر به دنيا بىميل شويد . » « 44 » شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : « چون مؤمن از دنيا كناره گيرد رفعت پيدا كند و شيرينى محبّت خدا را دريابد ، و در نزد اهل دنيا مانند ديوانه نمايان شود ، در صورتى كه شيرينى محبّت خدا را آنهايى مىچشند كه به چيز ديگرى مشغول نشوند ، و شنيدم مىفرمود : هر گاه دل صفا پيدا كند ، زمين برايش تنگ شود تا آنجا كه پرواز كند . » « 45 »

--> ( 42 ) كافى ، ج 2 ، ص 133 . ( 43 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 134 . ( 44 ) همان مأخذ ج 2 ، ص 130 . ( 45 ) همان مأخذ ج 2 ، ص 130 .